Top 10: De beste gevechtshelikopters ter wereld

8: Denel Rooivalk

De enige Afrikaanse gevechtshelikopter die in dienst is, de Rooivalk, is een zeldzaam type waarvan er slechts 15 zijn gemaakt. De Rooivalk uit Zuid-Afrika is groot, wendbaar en heeft een uitstekende wendbaarheid en besturing. Hij verkiest prestaties boven bepantsering en is het product van een unieke situatie. Het wapenembargo tegen het apartheidsregime betekende dat Zuid-Afrika zijn eigen gevechtshelikopter en bijbehorende wapens moest ontwikkelen.

8: Denel Rooivalk

Om de taak te vereenvoudigen terwijl het onder een VN-embargo opereerde, werd de dynamica overgenomen van de Atlas Oryx, een in licentie gebouwde Puma, terwijl het ook de Turbomeca Makila-motoren van de Super Puma gebruikte.

Volgens de testpiloot: "Het beste aan de Rooivalk was de ongelooflijk lage werkbelasting die de piloot had tijdens het vliegen van de helikopter. De besturingseigenschappen en de prestaties van het toestel waren superieur aan alles waar ik tot dan toe mee gevlogen heb, waardoor de piloot zich zonder stress op de missie kon concentreren en het toestel niet hoefde te bevechten om nauwkeurig te vliegen."

7: Agusta A129 Mangusta

De Mangusta werd eind jaren '70 en begin jaren '80 door Agusta ontwikkeld om te voldoen aan de vraag van het Italiaanse leger naar een lichte observatie- en antitankhelikopter.  Deze was bedoeld als bescherming tegen een mogelijke pantserstoot van het Warschaupact tegen de grens van Italië met Joegoslavië.

Operaties in Somalië in het begin van de jaren 1990 brachten verschillende problemen aan het licht, wat leidde tot de behoefte aan een kanon, een volledige Night Vision Goggle en een verbeterd navigatiesysteem. Agusta verwerkte al deze kenmerken in de A129 International-variant en verving de oorspronkelijke gasturbinemotoren.

7: Agusta A129 Mangusta

De nieuwe motoren waren de indrukwekkende LHTEC T800's, een geavanceerde motor die ontwikkeld was voor de geannuleerde RAH-66 Comanche stealth helikopter. Dit gaf de Mangusta verbeterde prestaties, omdat de A129 in de verzengende hitte van Somalië op het uiterste van zijn kunnen moest werken. 

Het Italiaanse leger liet de verbeteringen met terugwerkende kracht op haar eigen vliegtuigen toepassen (afgezien van de motorupgrade). De TAI/Leonardo T129 ATAK is in wezen de A129 International met aanpassingen om aan de Turkse eisen te voldoen. De T129 wordt gebruikt door Turkije, de Filippijnen en Nigeria.

6: Chinese vliegtuigindustriegroep (CAIC) Z-10

Net als de meeste aanvalshelikopters heeft de Chinese Z-10 gevechtshelikopter een bemanning van twee personen in een gepantserde tandemcockpit met staartvleugels voor het dragen van wapens en een 20mm kanon in een neuskoepel. 

De Z-10 is een echte multinationale inspanning, halverwege de jaren 90 werd het Russische bedrijf Kamov gecontracteerd om een eerste ontwerp te leveren dat de Chinezen zouden ontwikkelen en verfijnen. De Europese bedrijven Eurocopter en Agusta hielpen ook bij de ontwikkeling. Het resultaat is een slanke futuristische machine die sinds 2012 in dienst is.

6: Chinese vliegtuigindustriegroep (CAIC) Z-10

De prototypes vlogen oorspronkelijk met in de VS gebouwde PT6-turbines van Pratt & Whitney, maar de productievliegtuigen hebben een in eigen land geproduceerde motor, samen met naar boven gekeerde uitlaten om de infraroodsignatuur te verminderen.  De Z-10 heeft het potentieel om een effectieve lichte aanvalshelikopter te worden.

De Z-10ME is een verbeterde variant met verbeterde tegenmaatregelen. Het heeft ook meer munitie voor het kanon, op grafeen gebaseerde pantserpanelen en een tegenmaatregel die lasers afvuurt in de "ogen" van infraroodsensoren en raketten om ze te "verblinden".

5 : Kamov Ka-50/52 (NATO codenaam 'Hokum')

De Mi-28 de Hokum heeft, ongebruikelijk voor een gevechtshelikopter, een coaxiale dubbele rotor. Coaxiaal betekent twee gestapelde rotors die tegengesteld draaien, waardoor er geen koppel is en er dus geen lawaaierige staartrotor nodig is.

Het is ook ongebruikelijk door het gebruik van zij-aan-zij stoelen.  De oorspronkelijke Ka-50 was een éénpilootstoestel, maar de werklast was te zwaar en de cockpit werd uitgebreid voor nog een piloot.

5 : Kamov Ka-50/52 (NATO codenaam 'Hokum')

Hoewel het coaxiale rotorsysteem enkele voordelen heeft, heeft het tekortkomingen in de algehele manoeuvreerbaarheid om het risico van botsing van de bladen te vermijden.

Tijdens de voortdurende invasie van Rusland in Oekraïne is een groot aantal Hokums vernietigd, volgens de meest betrouwbare bronnen wel 60. Dit is niet te wijten aan een inherente fout van het ontwerp, maar aan risicovolle tactieken, vastberaden tegenstand met capabele weapon en een gebrek aan dekking. Dit is niet te wijten aan een inherente fout in het ontwerp, maar aan risicovolle tactieken, vastberaden tegenstand met capabele wapens en een gebrek aan dekking.

4 : Mil Mi-24/25/35 (NATO codenaam 'Hind')

De eerste Sovjet gevechtshelikopter werd ontworpen als een vliegend Infanterie Gevechtsvoertuig, dus naast een selectie antitankraketten, raketten en een kanon, kan het ook acht gevechtstroepen vervoeren. De vroege Hind vestigde een reeks wereldrecords in helikopters, waaronder het snelheidsrecord voor vrouwen in helikopters (333 km/u) met Galina Rastorguyeva en Ljoedmila Polyanskaja.

Deze cockpit werd vervolgens gepantserd en samen met de cabine onder druk gezet om te voorkomen dat chemische of biologische agentia binnendrongen.   De "Hind" is niet alleen zwaar bewapend, maar ook snel en gebruikt deze snelheid om het gebrek aan wendbaarheid te compenseren als het de strijd aan moet gaan met andere aanvalshelikopters, zoals gebeurde tijdens de oorlog tussen Iran en Irak.

4 : Mil Mi-24/25/35 (NATO codenaam 'Hind')

Tijdens de Sovjet-Afghaanse oorlog werden, om de beschikbaarheid van vliegtuigen in de barre omstandigheden te garanderen, verouderde motoren in het vliegtuig gehouden totdat ze nog eens 50 uur hadden gedraaid. Andere onderdelen werden opzettelijk pas vervangen als ze uiteindelijk defect raakten.

De 'Hind' heeft deelgenomen aan een groot aantal conflicten en opstanden, van Ethiopië in 1978 tot nu.  Sterk, goed bewapend en uniek voor een gevechtshelikopter die een troepensectie kan inzetten, blijft de Hind zijn Afghaanse bijnaam 'Devil's Chariot' eer aan doen.

3 : Mil Mi-28 "Havoc

De 'Havoc' ziet eruit als een Sovjet Apache en heeft een ontwikkelingsgeschiedenis die ongeveer net zo lang is als die van de Tiger, behalve in dit geval door een gebrek aan belangstelling van het Russische Ministerie van Defensie.

Door lering te trekken uit de ervaringen met de Mi-24, werd er een vereiste opgesteld voor een nieuwe helikopter die een specifiek wapenschip zou zijn zonder de mogelijkheid om gewapende troepen te vervoeren.

3 : Mil Mi-28 "Havoc

De Mi-28 vloog voor het eerst in 1982, maar eind 1984 werd de concurrerende Ka-50 gekozen als de nieuwe antitankhelikopter.  Hier had het moeten eindigen, maar Mil ging door met de ontwikkeling en verbeterde de mogelijkheden van het toestel zodat in 1995 de Mi-28N verscheen met betere navigatieapparatuur om 's nachts en bij alle weersomstandigheden te kunnen vliegen. 

Dit bewijst dat doorzettingsvermogen soms loont. De leveringen van de Mi-28N aan het Russische leger begonnen in 2006, meer dan twee decennia na de eerste vlucht. Het type is zwaar ingezet tijdens de Russische invasie van Oekraïne die in 2022 begon en waarbij tot nu toe minstens 13 Mi-28's verloren zijn gegaan.

2: Bell AH-1Z Viper

De AH-1 werd geboren uit de behoefte aan specifieke vuursteun voor de Amerikaanse troepen in Vietnam. De nieuwste versie van dit inmiddels oude ontwerp is de radicaal krachtiger 'AH-1Z Viper'.

2: Bell AH-1Z Viper

Het duidelijkste uiterlijke verschil met de oudere Cobra's is een nieuwe vierbladige hoofdrotor die de trillingsniveaus bij lage snelheid zou moeten verminderen en tegelijkertijd de algemene prestaties zou moeten verbeteren. 

De stub-vleugel heeft ook een grotere spanwijdte en krijgt een raketpyloon aan het uiteinde, maar het grootste voordeel van de grotere spanwijdte is de herpositionering van de binnenste pyloon die voorheen gekanteld moest worden om ervoor te zorgen dat afgeworpen wapens niet op de glijders terecht zouden komen, waardoor er minder wapens meegevoerd konden worden.  Als tussentijdse maatregel is de Cobra-familie nu al meer dan 50 jaar in dienst en het ziet er niet naar uit dat ze binnenkort met pensioen zullen gaan.